Engin Erkiner: Dünya Devrimi Gezginleri kitabını okurken bir süredir düşündüğüm konuya rastladım: örgütten ayrılmak zor. Ayrılan ya köşesine çekilecektir ya da devletin safına geçecektir. Gidilebilecek başka yer bulunmuyor. Ancak yetenekli kişiler –onların da sayısı azdır- kendi başlarına örgüt olabilirler. Mesela çok sayıda sıkıntıya katlanmasına rağmen Hikmet Kıvılcımlı için böyle denilebilir. O kendi başına bir örgüttü. Tek kalmaz, örgüt kurar, etkili olmayabilir ama kurabilirdi.

Engin Erkiner: Her iki eko sosyalizm anlayışının da farklı çeşitleri vardır. Burada iki ayrı anlayışın temel ayrım noktası üzerinde durulacaktır.

Anarşistlerin eko sosyalizmi yerel örgütlenme ve üretime dayanır. Başka deyişle ekolojik küçük üretime dayanır. Bu anlayış geriye dönüşü savunur. 20. yüzyıl başlarındaki anarşistlerin köylülerin hayat tarzını romantikleştirmesi günümüze taşınmaktadır.

Kapitalizmin günümüzdeki özelliği –yıllardan beri varolan özelliği- büyük üretimdir. Büyük üretimden yerel ve küçük üretime doğru gidilerek değil, büyük üretim ekolojik yapılmalıdır.

Engin Erkiner: Önceden de belirttiğim gibi devlet teorisine çalışıyorum ve epeyce ilerledim. Yine önceden belirtmiştim, sosyalizme anarşizm üzerinden geldim. Anarşizmi teorik olarak ana hatlarıyla yıllardan beri bilirim. Anarşist devlet teorisi tek değil, kendi içinde ayrışmalar yaşamıştır. Anarşizmde teorik olarak esas kişi Bakunin’dir. Birinci Enternasyonal’de Marx ile çatışmış ve örgütün dağılması da bu anlaşmazlık nedeniyle olmuştur.